Walory turystyczne Kutna są jeszcze mało znane, ale w mieście na pewno warto zobaczyć:  

Dawny ratusz miejski w Kutnie stoi przy Placu J. Piłsudskiego. Jest to dwukondygnacyjny budynek pochodzący z połowy XIX stulecia, z czworoboczną wieżą i ścianami fasad zdobionymi lizenami. Środkowa, nieco wysunięta część mieści bramę przejazdową i zwieńczona jest tympanonem spoczywającym na lizenach.

Dawny ratusz kutnowski jest dziś siedzibą Muzeum Regionalnego w Kutnie, w którym można obejrzeć pamiątki i dokumenty obrazujące dzieje miasta.

Cmentarż żydowski w Kutnie mieści się przy ulicy Spokojnej. Został otwarty w 1793 roku. Ma powierzchnię 2.8 hektara. Otaczają go resztki ogrodzenia.

Na cmentarzu przetrwały do dzisiaj tylko fragmenty porozbijanych macew. Stoją tu również tablice upamiętniające cmentarz. Widnieją na nich napisy po hebrajsku i polsku, mówiącę iż "Jest to miejsce spoczynku żydów kutnowskich, osiadłych w mieście od początku XV wieku. Cmentarz zlokalizowany na pagórku powstał w 1793 r. Żydzi byli tu chowani do marca 1943 r. Prosimy o zachowanie powagi".

Kilkadziesiąt nagrobków uratowanych z tego właśnie cmentarza przechowywanych jest w miejscowym Muzeum Miasta Kutna.

Zespół Młyna motorowego. Na zespół młyna motorowego w Kutnie składają się: sam młyn, budynek gospodarczy oraz dom młynarza.

Zespół młyna w Kutnie pochodzi z XX stulecia. Obiekt ten wpisano do rejestru zabytków województwa łódzkiego.

Dworzec kolejowy w Kutnie został wzniesiony w początkach lat 60. XIX stulecia, jako jedna ze stacji na trasie budowanej wówczas linii kolejowej z Warszawy do Bydgoszczy. Przebudowywano go dwukrotnie - w końcu XIX stulecia i w latach 30. XX wieku.

Budynek dworca nawiązuje swym stylem do neorenesansowej willi włoskiej, z charakterystyczną, asymetryczną bryłą wzbogaconą zdobieniami rośłinnymi, arkadowaniami i boniowaniem ścian. Flankują go dwa trójkondygnacyjne ryzality.

Główna elewacja posiada wejścia i okna zamknięte półkoliście. Boczny ryzalit od strony miasta zdobi wieża zegarowa.

Drewniany dwór Szomańskich stojący przy ulicy Kościuszki 9 w Kutnie został przeniesiony w 1888 r. z folwarku Gnojno.

Dwór Szomańskich to budynek parterowy z mieszkalnym poddaszem, pierwotnie kryty gontem. Fasadę dworku zdobi portyk na kolumnach podtrzymujących profilowany frontonik. W okresie okupacji dwór został otynkowany i pokryty dachówką.

Dziś dwór jest właśnością prywatną i mieści hotel "Dworek".

Pałac Saski w Kutnie to dawny zajazd (dom) podróżny wzniesiony dla króla Augusta III, w latach 1750 - 53, według projektu architekta Johanna Martina Waltera. Dziś jest najstarszym zabytkiem architektury na terenie Kutna.

Kutnowski Pałac Saski to parterowa, trójskrzydłowa budowla konstrukcji szachulcowej wzniesiona z tzw. muru pruskiego, przebudowana w 1754 r. przez Johanna Friedricha Knobella. W latach 1802 - 12 dobudowano do niego skrzydła i kuchnię, zaś większe remonty przeprowadzono m.in. w latach 1876 - 79 i 1932 - 37.

Niestety w dniu 19 stycznia 2003 r. większa część Pałacu Saskiego spłoneła. Trwa jego odbudowa. Pałac jest udostępniony dla zwiedzających od 10.00 do 16.00 (pn. - pt.) oraz od 10.00 do 13.00 i od 15.00 do 17.00 w niedziele.

Drewniany dwór Chlewickich stojący przy ul. Narutowicza 20 w Kutnie należy do najstarszych obiektów zabytkowych tego miasta. Dwór ten został wzniesiony prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX stulecia, a po pożarze w 1. połowie XIX w. został odbudowany.

Jest to budowla dwutraktowa wzniesiona na planie prostokąta. Front dworku zdobi niewielki ganek kryty trójkątnym dachem naczółkowym, podparty od zewnątrz dwiema, stylizowanymi kolumnami drewnianymi. Dach, niegdyś kryty gontem dziś jest obity blachą.

Obecnie drewniany dwór Chlewickich jest siedzibą Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

Zespół pałacowo - parkowy Gierałty w Kutnie pochodzi z lat 1775 - 91. Jest to budowla wzniesiona w stylu rokokowym, kilkakrotnie przebudowywana, która częściowo zatraciła swój pierwotny charakter.

Murowany, parterowy pałac składa się z części środkowej i dwóch części bocznych a ponadto - z dwóch wolnostojących pawilonów. Centralna część pałacu z gankiem i balkonem, od strony podjazdu zwieńczona jest tympanonem i nakryta dachem mansardowym.

W kutnowskim pałacu gościli m.in. cesarz Napoleon Bonaparte, król pruski Fryderyk August i przebywający z misją wojskową Charles de Gaulle (1920). Obecnie pałac jest siedzibą kutnowskiej szkoły muzycznej.

W parku otaczającym pałac stoi również murowana klasycystyczna kaplica w kształcie rotundy - niegdyś mauzoleum dawnych właścicieli Kutna - Mniewskich. Budowla na planie koła posiada 2 portyki zwieńczone tympanonami oraz kopułę o smukłej, przeszklonej latarni. Wnętrze zdobione jest dekoracją kasetonową.

Dziś rotunda jest siedzibą Muzeum Bitwy nad Bzurą.

Kościół św. Stanisława w Kutnie - Łąkoszynie. Murowany, pseudogotycki kościół p.w. św. Stanisława w Kutnie został wzniesiony w latach 1909 - 12 według projektu kutnowskiego architekta Strzeżysława Bowbelskiego.

Ta murowana, pseudobazylikoa, trójnawowa budowla stanęła w Łąkoszynie - dawnym miasteczku, później wsi włączonej w 1929 r. w granice Kutna. Kościół posiada transept o ściętych narożach, oszkarpowane narożniki a w bryłę świątyni wtopiona jest wysoka wieża nakryta dachem w kształcie ostrosłupa.

We wnętrzu światyni na szczególną uwagę zasługuje chór muzyczny (wsparty na filarze i dwóch półfilarach), pod którym znajduje się arkadowa kruchta.

Od połowy lat 30. XX w. kościół ten służył 37. Pułkowi Piechoty im. ks. Józefa Poniatowskiego stacjonującemu w Kutnie.

Murowany kościół ewangelicko - augsburski w Kutnie został wzniesiony w 1881 r. w miejscu wcześniejszej świątyni drewnianej wzniesionej dokładnie pół wieku wcześniej.

Świątynię tą wybudowano na planie prostokąta, z trójkondygnacyjną wieżą od frontu, wysuniętą nieznacznie przed fasadę oraz węższą absydą zamkniętą pięciobocznie.

Nawę przykrywa dach dwuspadowy, absydę wielospadowy o pięciu połaciach, wieżę natomiast wieńczy ostrosłupowy hełm i trójkątne szczyty. Wszystkie dachy są kryte blachą.

Murowany kościół p.w. św. Wawrzyńca w Kutnie został wzniesiony w latach 1884 - 86 według projektu architekta Konstantego Wojciechowskiego. Świątynia została częściowo zniszczona w 1918 r. Remontowano ją m.in. w 1921, 1945 i 1979 r.

Kutnowski kościół to bazylikowa świątynia z czerwonej cegły z dwiema strzelistymi wieżami. W zewnętrznej ścianie przebiterium znajduje się renesansowe epitafium plebana kutnowskiego Stanisława Sucho-dolskiego zmarłego w 1536 roku, pochodzące ze starszej XV - wiecznej świątyni rozebranej w 1883 r.

Obok kościoła stoi murowana plebania w stylu staropolskiego dworu z alkierzami., wzniesiona w XIX stuleciu. Tutejszym proboszczem i dziekanem parafii w latach 1925 - 1942 był ksiądz Michał Wożniak, a wikariuszem (w latach 1938 - 42) - ksiądz Michał Oziębłowski.

Inne zabytki dawnej architektury to: Dworek Modrzewiowy z kolumnowym gankiem z 1 poł. XIX w. (ul. Narutowicza), Dworek Szomańskich z końca XVIII w., przeniesiony z folwarku Gnojno w 1887r. ( ul. Kościuszki ), budynek dawnej karczmy "Wygoda" z XVIII w. ( ul. Toruńska ), dawny Teatr Miejski ( Rynek Zduński ). Warto też odwiedzić najstarszą część miejscowego cmentarza ( ul. Cmentarna ) z jego najstarszymi nagrobkami, pochodzącymi z połowy XIX w.

fot. UM KUTNO, KCI, m.ż. ZŁ